100 km Dodentocht Kadee Bornem

Het tweede jaar dat ik deelnam... Zowel vorig jaar als dit jaar slechts een maand heel beperkt kunnen trainen wegens mijn zware studies aan het univ en de bijhorende blok en examenperiodes.

Vorig jaar was ik tot in de helft geraakt, alvorens op te geven. Dit jaar was ik vastbesloten om de dodentocht tot een goed einde te brengen.

Met een goed humeur vertrok ik. Een beetje bang wel dat het zou regenen want mijn sportschoenen zijn immers niet waterdicht. Gelukkig bleef de regen uit! Tot de helft voelde ik me heel goed. Aan opgeven dacht ik niet. Bij het aanschuiven voor het eten op 50 km, voelde ik me wel wat duizelen en kreeg het wat zwart voor de ogen. Gelukkig verdween dit bij het zitten gaan. Een half uurtje later, kon ik weer vertrekken. De eerste 10 minuten deden pijn maar daarna ging het weerd goed. Ik was klaar om voor de eerste maal mijn dodentocht uit te doen.

Tot 75 ben ik uiteindelijk geraakt. Daar is voor mij het licht uitgegaan. Ik ben er 2 keer flauwgevallen en kon niet meer op mijn benen staan. De aanwezige arts, heeft meermaals mijn bloeddruk gemeten. Die bleef echter zeer laag. Uiteindelijk heeft hij me verboden om de tocht verder te zetten. Mijn ouders zijn me moeten komen halen met de auto want ik kon zelfs niet meer in de bus met opgevers. Ik was er kapot van, want de wil om uit te doen was er zeker nog en opgeven was wel het laatste waar ik aan dacht.

Maar wat een fantastische belevenis was dit! De feestjes 's nachts in de verschillende cafés, mensen die langs de kant staan te barbecuen. Ook de vele spandoeken doen de pijn telkens weer even vergeten. Dankjewel ook aan de vele vrijwilligers, zowel degene aan de drankstanden, als de rugzakken, etc.

Volgend jaar sta ik er weer en dan om hem uit te doen. Derde keer goede keer! Dan ga ik proberen nog meer te eten en drinken, honger of niet. Volgens de arts lag het waarschijnlijk daaraan.

Captcha (S@A82) was here....lol !

Afbreken is idd gemakkelijk maar toch geweldig hard gelachen met:

Jawatte
di, 08/17/2010 - 21:50
Is er nog iets PIETERJAN................

Participated in the "March of Death" 2 years in a row, with my neighbor ( Randy F. ). At the time, we were stationed in Deutschland, not far from the French border. We both stumbled onto the idea of attending this event after talking to a U.S. Army soldier about 10K, 100k & 100 mile Volksmarches. Randy and I were not quite as impressed with the 100 mile walk, but the 100k march appealed to us so much that we participated in 1984 and 1985. Its all good. We have photos of some of the ambulance emergency participants, and several cool stories.

Kan ik mij al inschrijven voor volgend jaar ?

De foto's die gemaakt worden tijdens de fietsdodentocht, zijn volledig gratis !
En van goede kwaliteit...

@JAWATTE, kritiek geven op alles en iedereen kan ook een schreeuw zijn om aandacht...... Typisch voor zo'n mensen is dat ze te laf zijn om dit met eigen naam en email adres te doen.............

@Ilse
Zoiets als de dodentocht is natuurlijk uniek. Nergens ter wereld zijn er zoveel deelnemers aan een 100 km tocht.
Als je vraag is zijn er nog 100 km tochten in België?
Ja natuurlijk: ik geloof dat er elk jaar tussen de 30 en 40 tochten georganiseerd worden. De meeste zijn groepswandelingen van EURODAX. Daar wandelt men tegen een konstant tempo van 6km/h zodat men met de nodige pauze steeds op 20 uur rond is. Aan deze wandelingen doen meestal een 100-tal wandelaars mee.

Daarnaast zijn er nog enkele tochten die je op eigen tempo kan wandelen. Welckenraedt, Torhout, Binche, Zingem (Megasloebertocht, deze gaat niet elk jaar)

Dan heb je nog tochten waarvan het eerste deel in groep gelopen wordt en het tweede deel op eigen tempo (Gildentocht Schaffen).

Een mooie is ook Plombière - Houffalize (110 km). Deze wordt in groepen gewandeld. De snelste groep tegen 6,7km/uur en ik denk de traagste tegen 6km/uur.

Wil je alle info over de georganiseerde tochten in België kan ik je naar de "marching" verwijzen. Die van 2011 zal binnen enkele maanden al wel beschikbaar zijn.

Ontdek het fotoverslag van mijn dodentocht door op de link van mijn homepage te klikken en vervolgens het fototoestelletje aan te klikken

Dit jaar voor het eerst meegedaan aan de DOTO,en met succes uitgegaan.Ik was net voor 15u binnen ni slecht voor de eerste keer.Voor aanvang van de tocht was ik er van overtuigd dat dit mijn eerste en meteen ook mijn laatste DOTO was.Reeds 3 dagen later heb ik besloten om mij voor te bereiden op een volgende deelname.Maar nu wil ik het al joggend doen,maar pas binnen een paar.In deze DOTO ben ik fisiek en mentaal zeer diep gegaan,op 80km ben ik in elkaar gestort zoals ze zeggen ik moest konstant huilen.Ik wist niet dat de DOTO zo'n invloed op me zou hebben het een echte VERSLAVING.