100 km Dodentocht Kadee Bornem

Dit las ik voor de start van de dodentocht:
Deelnemers die met de trein komen, krijgen 1 euro korting op de deelnameprijs mits voorlegging van hun vervoerbewijs. Ze mogen ook aanschuiven via een ‘NMBS-toegangsrij’

Toen ik vrijdagavond aankwam in de tent en mijn 1 euro korting ging vragen, werd dit geweigerd...
Men zei me dat dit vanaf dit jaar niet meer is voor individuele wandelaars maar aleen voor groepen ???

Dan moeten ze hun informatie wel iets beter doorgeven, want zo is het echt niet duidelijk !
Ik zal hierover zeker nog naar de organisatie mailen

En nog een extra punt: er waren geen extra treinen ingelegd ! Ik kwam van Mechelen, en al deze treinen naar Bornem hadden vertraging en zaten bovendien stampvol !!

het was voor mij de eerste keer
wel uitgelopen 18.39 uur
geweldige verzorging
ga zo door
gr.Ben

Oproep aan de organisatie : GEEF LAURENCE EEN MEDAILLE MET DE WELVERDIENDE 5 OP !!!
Post een bericht met "een 5de medaille voor Laurence" als je dit wil steunen !!!

"een 5de medaille voor Laurence" !!!

Ik wil dit jaar in de koudere maanden door blijven lopen/trainen.
Zijn er in belgie in deze periode wandeltochten, en waar kan ik deze vinden(internetsite)?

bij voorbaat dank voor de informatie

Proficiat Laurence !!! Sjiek ! En ook voor je pa. Zo komt deze maffe grap toch nog tot een goed einde.
Tot volgend jaar !!!

Goed gedaan Laurence Chapeau volgend jaar ben je er weer bij. Wel jammer dat je voor deze tocht geen medaile krijgt maar je mag er trots op zijn!!!!

Mijn ’Dodentocht’ ging als volgt: Afgesproken aan het Breeven park met iedereen. Vooraf ging ik deze tocht als ultieme training beschouwen. De vorige vier jaar heb ik de Dodentocht uitgestapt maar ik weet nog altijd niet hoe ik dat had gedaan. Ik was sportief voor één dag, juist tijdens de Dodentocht. In 2009, was ik zo kapot, had ik zoveel pijn, dat ik zelf van plan was om te stoppen in de laatste 5km. Daarna zei ik: dit nooit meer. Daarmee wilde ik zeggen dat ik nooit meer ongetraind aan de start zou komen. Vanaf januari begon ik te trainen, ik doe nooit aan sport heb gedaan. Nu 8 maand later ben ik de 15kg kwijt die ik al zolang meesleep. Ik hou een trainingstocht bij en heb sinds begin maart, toen ik buikgriep had geen dag gehad zonder sport. Véél wandelen maar ook lopen en een beetje fietsen. Mijn langste wandeling was 75km. Met de training ging dit zo vlot dat ik enorm uitkeek naar de Dodentocht. Ik kon eindelijk eens genieten van de tocht. Vorig jaar was ik zelfs zo kapot dat ik de ananas en triple niet meer kon dragen. Door mijn domme stoot werd het dus niets. Maar het perkoer is voor een groot deel heel het jaar te bewandelen, dus zou ik het alleen aandurven? En zo vertrok ik met één van de grappenmakers, mijn nicht en broer op de fiets, mijn papa voor de eerste lus. Ik vertrok in Breeven park om 19 uur. Ik stapte met een rugzakje, wandelschoenen, korte broek, lange t-shirt.
De eerste lus langst de Schelde en Weert ging goed. Kort voor Bornem haakte één van de grappenmakers af. Kapot. Ik stelde mij wel de vraag, waar ik mee bezig was. Maar ging toch door. Geen doortocht door een zee van mensen, gen doortocht op de terreinen van Friesland foods, deed wel pijn. Mijn vader(hij loopt marathons) besloot om toch nog even verder te wandelen.
De eerste 25km gingen in 4uur en 1 minuut. (zonder lopen) Ondertussen had er een andere vriend aangesloten zoals afgesproken. Die hield mijn tempo maar 7km vol… Maar mijn vader bleef goed meestappen en ook mijn nicht en broer waren er bij. Zij stonden ook in voor de bevoorrading.
Dan passeerde ik een mythische plaats in de Dodentocht, brouwerij Duvel-Moortgat. Omdat ik er niet over kon lopen maar zeker 100km moest hebben, ben ik hier even afgeweken van het parkoer en met een omweg terug op het parkoer gekomen. De volgend doortocht, Palm deed nog meer pijn. Vooral mentaal. Lichamelijk voelde ik mij super. Ik had hier bijna 2 uur voorsprong op 2008, mijn tot nog toe snelste Dodentocht. Ik had hier iets meer gestapt dan bij de tocht van vorige week. 50,8km ipv 49km. Ik legde de eerste 50km af in 7uur, 56.
Ook mijn vader ging nog steeds mee. Hier kwam er weer een andere vriend meestappen. Die hield het bijna 30km vol en haakte samen met mijn vader af. Ik had ondertussen al stappend een ontbijt (boterkoeken) gekregen van mijn moeder met verse koffie. Mijn vader besloot wel verder te stappen op eigen tempo (hij vond stevig wandelen zwaarder dan lopen)
De laatste 20km gingen moeizamer. Maar het gaf me wel een kick dat ik zoveel voor lag op andere jaren. Na 102km in 15uur en 43 minuten kwam ik terug aan in Breeven. De aankomst op de grote markt heb ik gelaten voor wat het was. Zo een beetje een dom zicht zijn. Ik was heel moe, maar voldaan. En eens je stilstaat, blokkeert alles en voel je echt wat je hebt gedaan. Om nog maar van een half rode witte sok van een opengesprongen blaar. De soepele tred maakte plaats voor een houten tred. Mijn moeder stond er met een beetje familie en vrienden mét een ananas en had onze bakker zover gekregen dat hij een medaille met nummer 5 had gemaakt in marsepein en chocolade. Ik was iets meer den 5 uur sneller dan 2008 en bijna 7 uur sneller dan vorig jaar.
Dit is niet hetzelfde, maar de uitdaging blijft hetzelfde. Het resultaat ook. In mijn hoofd heb ik mijn 5de binnen. Volgend jaar ga ik echt voor de officiële 5de medaille.
Mijn vader arriveerde 20 minuten na mij (hij stond erop dat ik alleen verder ging omdat hij dacht dat hij het niet zou halen) Bedankt aan mijn nicht en broer voor het gezelschap en om uren naar mijn gezaag te moeten luisteren. Want ik had heel veel momenten dat ik ging opgeven . Mentaal is de Dodentocht zwaar, nog veel zwaarder als je die alleen moet stappen. Wetende dat de week voordien er meer dan 10.000 wandelaars op het parkoer waren.

ieder jaar wil ik mee doen maar altyd houd er mij iets tegen

Wanneer starten de inschrijvingen voor 2011 ?

als ik wist hoe laat Laurence in Bornem terug aankomt ik zou ze met plezier nen ananas gaan brengen!
Foie aan die 'vrienden' dat ze hun grap niet tijdig bekend hebben.Laurence laat je ons weten hoe het gegaan is?