100 km Dodentocht Kadee Bornem

@Laurence - als jouw berichtje echt waar is, dan moet het verschrikkelijk zijn om vast te stellen dat je een vergissing maakte!
En als het een grapje is, dan vind ik het wel een leuk grapje.

OMG! idd dat was vorige vrijdag. Ik dacht dus echt dat het morgen was. Daarom zij er vandaag iemand tegen mij: is dat nu weer de Dodentocht.
Ik ben op de eerste afhaaldag mijn chip gaan halen, ben op vakantie vertrokken en al die tijd dacht ik dat het morgen was.
Ik ben niet blond maar dit is echt wel het domste wat ik ooit heb gedaan. Ik word er echt niet goed van. Hoe dom kan je zijn, ik heb niet eens de moeite gedaan om naar de datum te kijken. De papieren liggen hier bij mij. Ik heb ze gelezen van voor naar achter en van achter naar voor.
Ik zou kunnen wenen.

euh...laurence,
ik veronderstel dat je met je mailtje grappig wou zijn, maar ... de dodentocht was vorige week...
met deze mail bespaar ik je morgen een trip naar bornem, waar je je anders nogal eenzaam zou voelen ;-)

Dat zijn hier nog allemaal berichtjes van vorig jaar? Anyway, Eindelijk morgen de 41ste Dodentocht. Ik heb er zo hard voor getraind, in binnen en buitenland. Tochten tot 75km. Morgen sta ik al om 18 uur in Bornem. Ik ga voor mijn 5de opeenvolgende medaille. Binnen de 15 uur. Dat het maar snel morgen is.

SONIA CRABBE, proficiat met resultaat op de dodentocht, groet van de mannen van Wies!

Blog 13-14 augustus

Kroniek van een halve dodentocht

*Zaterdag 7 augustus 2010 : de knoop wordt doorgehakt.
Na vijf jaren wikken en wegen ben ik onderweg naar Bornem om de Wandelclub De Kadeekes te verblijden met mijn definitieve inschrijving voor de Dodentocht van 100 km.
Vrijdag de 13e is het zover : dat is een geluksdag… ik ben benieuwd maar vooral nerveus.
Mijn inschrijvingsnummer is 7007 : ik houd niet van zevens, maar als ‘license to kill the kilometers’ kan het tellen !
*Zondag 8/8 : een laatste lange wandeling van 25 km met bergschoenen staat op het programma. Ik heb de afgelopen maanden enkele prachtige wandelpaden ontdekt in mijn achtertuin. Ik leer alweer dat als een mens stapt hij mooiere plekjes vindt, dan met het vliegtuig. Alles gaat goed : lijf en leden én voeten geven geen krimp.
*Dinsdag 10/8 : ik loop/jog rustig de 9 km wandeling af in het Prinsenpark in Retie.
Mijn achillespees, figuurlijk dan, en letterlijk mijn rechterknie houdt zich goed.
Mijn hond ook. Twix, een superaktieve Jack-Russell vindt het wel leuk dat baasje plots zo veel in de natuur begint te dwalen.
*Woensdagnacht/donderdagnacht : het zijn twee nachten dat ik niet uitstekend slaap, wegens lastige muggen… Mentaal voel ik me beresterk.

*Vrijdag 13/08
Het was de afgelopen week aartsdruk op kantoor. Goed zo, dus geen gepieker over de 100 km waaraan ik vanavond moet beginnen.
Ik heb vermoedelijk Bert als collega-wandelaar. ‘We zien elkaar aan de start…’
S’middags pik ik nog een opleidingsessie mee in Turnhout en eet ik bij de lunch enkele versterkende hapjes. Om 16u ga ik rusten. Om 18u30 vertrekken we naar Bornem. Mijn oudste zoon Bart, chauffeur van dienst blijft alle ellende van zijn vrienden herhalen die het de afgelopen jaren ook al probeerden : ‘pa ge gaat twee dagen niet meer kunnen gaan, telkens gevolgd door een schaterlach’’ De jeugd van tegenwoordig weet niet wat ze mist…

Aankomst in Bornem : wat ik vreesde : grote drukte en kleine chaos in het verkeer…
Ik stap uit aan de Temsesteenweg en ga te voet richting Centrum.
Wat een sfeer, wat een ambiance !!!
Ik ben op weg naar de start, maar passeer eerst nog even langs de tent van sponsor Mercator met wie we goede professionele relaties hebben. Ze kijken verbaasd dat een verzekeringsmakelaar aan deze onderneming begint : het moet gezegd : onze beroepsgroep behoort niet tot de gezondste in dit landje. Ik hoop de bakens te kunnen verzetten.
De voorbereiding vond ik voor een amateur met weinig tijd niet slecht :
-blote voetenloop (5 km) in maart op het strand van Oostduinkerke : toen ‘klikte’ het voor de 100 km !!!
-de tien mijl van Antwerpen : ik kwam, zag en overwon mezelf.
-een tiental wandeltochten tussen 10 en 25km.
-mijn dagelijks 10.000-stappenplan … + fietsen + wekelijkse jogging van 5 à 10 km rond de gemeentevijvers Kasseman in Geel.

*21u De startfase : véél volk, een intens aangename sfeer van sportieve mensen die genieten.
We zijn weg : ik weet niet wat me overkomt : gans Bornem staat langs de weg, maar het lijkt wel gans Vlaanderen.
*22u we wandelen langs de Schelde, waar ik twee jaar voordien een fietstocht maakte tijdens de Palingfeesten. Ik heb er goede moed in. We passeren Weert Kerk (7,4 km)
*22u30 : ik haal Bert in en onmiddellijk beginnen we voluit te babbelen zodat de tijd voorbijvliegt. Hij gaat voor zijn vierde tocht. Ik zie veel mensen stappen met goede loopschoenen. Ik heb ze bij, maar koos bij de start voor mijn bergschoenen.
Het tempo ligt hoog, maar ik ga nog sneller…
*23u : we schieten goed op, de nacht is prachtig en zie een grote vallende ster : de wens is even snel gemaakt : AANKOMEN !
*24u : het wordt fris. Roddam Friesland is gepasseerd na 17,32 km en er waren al de eerste afvallers… ik word er een beetje stil van.
*0u30 : Parochiezaal van Wintam en 24,39 km ver : alles gaat goed. Ik krijg ruimte.
Ik krijg het kou en de eerste blaar is een feit. Geen gezaag, voortdoen.
*02u30 : de blaren worden groter… en ik moet Bert laten gaan. Kalfort-halte : er zitten tientallen hun voeten te verzorgen. Als ik hier stop, stop ik definitief.
Ik neem een Dafalgan tegen de pijn en ruil mijn bergschoenen tegen mijn loopschoenen en nieuwe sokken. Het gaat weer beter, maar moet mijn stappen tellen. De nacht wordt koud en eenzaam maar ‘you never walk alone’. Helaas heb ik te lang met schoenen gelopen. Ik voel overal de blaren opspelen.
*03u30 : Breendonk-Duvel. Ik drink er geen maar vloek er op ! Ik doe mezelf de duvel aan en ga meteen door, omdat ik mijn krachten snel voel verzwakken door de pijnlijke voeten.
Een dokter student stapt mee en legt wetenschappelijk uit dat pijn fijn kan zijn… ..alweer een kilometer, …maar het gaat niet beter. Ik krijg het zwaar.
04u30 : telefoontje van Bart : hij hoort hoe laat het is aan mijn stem maar ik geef (nog) niet toe. Het gaat niet meer vooruit, maar hij mag van mij gaan slapen.
Slogans onderweg als ‘als je er niet om zoudt geven, kunt ge hier beter opgeven’ aan een gezellig café, maken dat ik 100% op karakter moet gaan stappen.
*05u30 : Chris belt : ik krijg het nu helemaal en houd het kort : zelfs spreken is te veel gevraagd. Bert blijft een kilometer voor mij en dat geeft moed.
*06u00 : de ochtend is prachtig, maar heeft iets van een mooie dageraad bij een begrafenis.
Waar blijft Steenhuffel haar Palmfabriek ? Het duurt te lang.
*06u30 : passage aan de Palm !!! Binnen, gaan zitten en bekom : ik ben halfweg wat het minimumdoel was. Ik ga na tien minuten door en zit nog 500m achter Bert, maar het gaat niet meer. Buggenhout ligt acht km verder maar zal me niet meer te zien krijgen. Ik sukkel nu naar de EHBO waar het wel een ‘veldslag-hospitaal’lijkt : vééél volk, ongelukkige gezichten, nerveuze RodeKruis helpers, gedeshydrateerde mensen, wandelaars op brancard die een serum toegediend krijgen enz…
*06u50 : ik besluit definitief te stoppen na de excellente verzorging van mijn voeten.
Mentaal, fysiek, spieren en gewrichten : alles zit nog voldoende OK. Ik heb blijkbaar een kapitale fout gemaakt bij mijn schoeiselkeuze.
*07u30 : ik kan in de bezemwagen alweer lachen, maar ben wel de enige
*08u00 : ik installeer mij op een terrasje op het Kerkplein in Bornem en heb zo alle zicht op de ‘lopers’ die binnenkomen. Mijn staptempo is nu gedaald tot 0,25 km/uur.
Ik koop kranten 150 m verder en doe er heen en weer méér dan een uur over.
Ik kan alweer genieten, de pijn blijft nazinderen. Pijn vind ik niet zo fijn…
Ik ben halfdood geweest, maar ook gelukkig met deze ‘halve’ overwinning en die smaakt al naar meer. Elke Bornemnaar die ik passeer bekijkt je niet met medelijden maar met een blik van begrip en verstandhouding : als Gelenaar ben ik nu ook een beetje iemand geworden van deze mooie streek. Dieter haalt mij s’middags op, ik duik in bed en zondagmorgen is het leed al verwerkt. Bornem 2011 : here I come 

@JOHAN
Er is absoluut niks mis mee wanner je fier bent en daar een berichtje wil over plaatsen in het gastenboek. Iedereen plaatst hier wat hij wil. Van de reactie zou ik echt ni wakker liggen. Als je het hele gastenboek bekijkt zal je zien dat er wel meerdere onzinnige commentaren instaan. En velen daarvan zijn afkomstig van ........juist ja.......JAWATTE!
Groet aan allen

@ jawatte sorry dat het u stoort dat ik mijn fierheid wil tonen! Ok ik ga niets meer plaatsen op dit gastenboek!!!

Thanks Bornem for a great Deathmarch 2010. 13 finishers from 16 starters this year. We will be back.

Berny

Mijn beeldverslag van de dodentocht 2010 geniet ervan...!
http://picasaweb.google.be/lopertje61/Dodentocht2010#